Eskubide sozialak eta unibertsalitatea

Unibertsoa

Eskubide sozialak unibertsalak dira, eta izaera unibertsal hori babestu behar da hitzez zein praktikan hura gutxiesten duten ikuspegi edo planteamenduen aurrean. CEPALen arabera, “hautaketak edo fokalizazioak, behar bezala ulertuta, ez du talka egiten eskubide sozialen izaera unibertsalarekin, baizik eta guztiz kontrakoa: birbanaketa egiteko tresna dira, zer baliabide dauden kontuan hartuz, eskubide soziala gutxien gauzatzen zaien haiei eskubide sozialaren titulartasuna emateko. Baina horrek ezin du justifikatu Estatuak hartutako politikak soilik pobreei ematea zerbitzuak eta prestazioak, ondorio horrek zuzenean egiten baitu talka eskubide sozialen izaera unibertsalarekin eta, gainera, gizartearen erdiko geruzetako tarte handi bat babesik edo prestazioen finantziaziorik gabe uzten baititu”.

Egiazki, politika sozialetan unibertsalizazioaren eta fokalizazioaren artean betidanik egon den tentsioaz ari gara (ingelesezko termino ezagunak erabiliz, mainstreaming eta targeting). Dudarik gabe, une eta egoera askotan justifikatuta egon ohi da fokalizazioa eta biztanleria-segmentu jakin baten gainean jardutea (zenbait aldagairen arabera, hala nola sexua, adina, kokapena, loturak, gaitasunak, baliabideak…). Nolanahi ere, ongizatearen aldeko jardunaren historia da, gure ustez, esku-hartze fokalizatuen bidez pertsona ororentzat onuragarri diren premia unibertsalak eta prestazioak identifikatzearen historia. Bada, baita ere, denboran luzatzen diren esku-hartze fokalizatuen ondorio kaltegarriak identifikatzearen eta gainditzearen historia (esate baterako, estigmatizazioa, segregazioa, pasibotasuna edo mendekotasuna).

Beraz, ongizatearen aldeko jarduna, bere ibilbide eta garapen historikoan, zenbait jarduera-adar handitan eratu eta egituratu da, eta horietako bakoitza babestu beharrekoa den eta unibertsalki beharrezkoa den ondasun batekin dago lotuta. Eta ondasun horiek baliatzeko oztopoak zituzten (eta dituzten) pertsona horiek egiazki irisgarritasun unibertsala erreklamatu izan dute (eta erreklamatzen jarraitzen dute gero eta gehiago), oztoporik ez sortzea eta, hala balegokio, oztopoak kentzea, horrela beste pertsona batzuek dauzkaten eskubide sozial berberak baliatu ahal izateko haiek ere. Eta sistemak (osasungintza, hezkuntza…), irisgarri egin diren eta are irisgarriago egiten jarraitzen duten heinean, lehen diskriminatzen eta baztertzen zituzten pertsonentzat ez ezik, kolektibitate guztiarentzat eta haren kide guztientzat ere badira onuragarri.

Deja un comentario

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos necesarios están marcados *

CAPTCHA image
*

Puedes usar las siguientes etiquetas y atributos HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

WP-SpamFree by Pole Position Marketing