Bakardadeari eta isolamendu sozialari aurrea hartzea eta heltzea

adinberri

Bakardadea eta isolamendu soziala prebenitzea, arintzea edo lehengoratzea helburu sozial handia da, osasuna edo etxebizitza bezalako behar edo ondasun handiekin zerikusia dutenak bezala. Bakardadearen eta isolamenduaren gaitza banaka eta subjektiboki jasaten dela onartu beharko dugu, baina, ezinbestean, bere dimentsio kolektiboan eta estrukturalean aztertu eta jorratu beharko da. Literaturan bakardade terminoa nahiago izaten da bizipen subjektiborako eta isolamendu soziala gertaera objektiborako. Hizpide ditugun ondasun handi guztiak (osasuna, enplegua edo segurtasuna, adibidez) egitura objektiboak eta subjektibitate indibidualak gurutzatzean gozatzen dira.

Gure ongizate-estatuan bakardadearen eta isolamendu sozialaren erreferentzia gisa jarduera-adar bat edo politika sektorial bat aukeratu beharko balitz, gizarte-zerbitzuena izan liteke, nahiz eta funtsezkoa izan etxebizitza- eta hirigintza-politiken edo osasun-politiken ekarpena, besteak beste, politika publikoen integrazio horizontaleko (sektore artekoa) eta bertikaleko (maila anitzekoa) dinamika batean. Dena den, hori gizarte-zerbitzuen etorkizuneko erronka da, gure inguruko egungo errealitatea baino gehiago. Nolanahi ere, gizarte-zerbitzuek edo beste batzuek isolamendu eta bakardadea prebenitzeko eta jorratzeko erronka beren gain hartzen badute, zalantza gutxi dago teknologia digitalak funtsezkoak izango direla, pertsonen arteko topaketa errazteko eta indartzeko teknologiak, eta ez giza harremanen ordezko edo oztopo gisa.

Bakardadearen eta gizarte-isolamenduaren aurkako politika publikoaren ikuspegi estruktural eta integratu hori urrundu egiten da gaia modu interesatuan eta testuingurutik kanpo erabiltzetik, herritarrak eta ongizatearen alde lan egiten duten eragileak distraitzeko asmoz. Gainera, bakardadearen eta gizarte-isolamenduaren aurkako estrategia edo politika publiko batek gai izan behar du gai horri buruz esplizituki aipatzen ez diren jarduerak eta egiturak txertatzeko eta bultzatzeko. Bakar-bakarrik sentitu nahi ez duten pertsonentzako banakako arreta-programa aringarri bat nola egokitzen eta funtzionatzen duen azaltzea erraza bada ere, ziurrenik eragin estrategiko handiagoa izango dute, epe ertainean, isolamendu soziala eta bakardadean, hirigintza- eta bizitegi-azpiegituren edo komunitateetako eta lurraldeetako eguneroko bizitzan izaten diren ekimen eraldatzaileak.

ANDERSON, Zoe eta beste batzuk (2019): Bringing people together: how community action can tackle loneliness and social isolation. London, Community Fund.

ARARTEKO (2020): La soledad no buscada. Modelos de políticas públicas y compromiso de la ciudadanía. Vitoria-Gasteiz.

KOPLING, Kate (2020): Promising approaches revisited: effective action on loneliness in later life. London, Campaign to End Loneliness.

SALAS, Elisa (2020): La soletat no desitjada durant la vellesa, un fenomen social. Barcelona, Taula del Tercer Sector.

SANCHO, Mayte (koordinazioa) (2020): Bakardadeak: explorando soledades entre las personas que envejecen en Gipuzkoa. Donostia, Fundación Matia.

VIDAL, Fernando y HALTY, Amaia (2020): “La soledad del siglo XXI” en BLANCO, Agustín y otras (coordinación): Informe España 2020. Madrid, Universidad Pontificia de Comillas, páginas 90-167.

YANGUAS, Javier (zuzendaritza) (2020): El reto de la soledad de las personas mayores. Barcelona, Fundación “la Caixa”.

(Adinberri Fundazioarekin landutako gaiak.)

Deja un comentario

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos necesarios están marcados *

CAPTCHA image
*

Puedes usar las siguientes etiquetas y atributos HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

WP-SpamFree by Pole Position Marketing